De dagen van de voorbije weken droegen alle gezichten van de lente in zich.
Zonneschijn die de tuin deed openbloeien, onverwachte regenbuien die alles stil maakten, frisse avonden en dan weer een warmte die zwaar in de lucht hing, alsof elk uur zijn eigen seizoen meebracht.
Te midden van die wisselende dagen mocht ik tijdens de “Open Atelier” dagen vele mensen ontvangen tussen mijn beelden, glasramen en aquarellen. Sommigen vonden moeiteloos de weg naar hier, anderen moesten zoeken, omrijden of hun bezoek uitstellen. Maar telkens opnieuw deed het me plezier om mensen te zien vertragen, rondkijken, stilstaan en zich even onder te dompelen in wat hier de voorbije jaren gegroeid is.
In de tuin ontstonden gesprekken tussen de sculpturen, in het atelier werd aandachtig gekeken naar kleine details, ruwe huiden, lijnen en bewegingen. Er werd gelachen, verteld, gezwegen en met aandacht gekeken. Dat zijn momenten die blijven nazinderen.
Sommige bezoekers schreven iets neer op het internet, anderen lieten hun indrukken achter in een gesprek of in een blik die vaak meer zegt dan woorden. Al die ontmoetingen betekenen veel voor mij.
Daarom wil ik jullie oprecht bedanken.
Dankjewel om tijd vrij te maken.
Dankjewel voor jullie nieuwsgierigheid, jullie warme reacties en jullie aanwezigheid.
Een atelier leeft voor mij pas echt wanneer mensen binnenkomen die bereid zijn te kijken, te voelen en even stil te worden.
Ik hoop jullie opnieuw te mogen verwelkomen tijdens de komende “Open Tuin” dagen, tussen mijn beelden in onze jonge tuin, waar kunst, ontmoeting en gesprek elkaar onverwacht blijven vinden.
Tot dan,
Herman
